SorayaHeb je vaak het gevoel dat je stilstaat in je leven?
Het gevoel dat je jezelf bent verloren en niet meer zo goed weet wat je met je leven wilt of ermee aan moet?
Talloze mensen hebben dit gevoel, overal ter wereld. Ze voelen zich gestrest, vastgelopen en vermoeid omdat niets volgens hen loopt zoals het zou moeten.
Je werk dat zoveel verwachtingen en eisen van je stelt dat je er moe van wordt.
Die collega of leidinggevende die je gedurende je werkdag het leven zuur maakt.
Je functie die je niet meer uitdagend of leuk vindt.
Je liefdesrelatie die niet meer zo goed loopt als voorheen.
Die vriend of vriendin die alleen maar energie uit je zuigt, maar nooit wat teruggeeft.
Je geldzaken die misschien beter kunnen.
Je lichamelijke klachten die je chagrijnig maken.
De wereld om je heen en al het nieuws dat je depressief maakt.
Misschien kamp je zelfs met een burn-out of een depressie…
Een lichtpuntje: je bent niet de enige die zich zo voelt of heeft gevoeld.
Sterker nog, ik heb in het verleden ook vaak in dit soort situaties gezeten, maar als ik nu terugkijk, dan doe ik dat met een lach.
Weet je waarom?
Omdat ik erachter kwam dat elke stilstand, tegenslag en verandering mij uiteindelijk heeft geleid naar groei.
En dat zal bij jou ook zo zijn.
“Ik heb bijvoorbeeld vroeger vaak in narcistische relaties gezeten, waarbij ik veel pijn, verdriet en emotionele manipulatie heb moeten verwerken. Toen zag ik het als een vloek en had ik zelfmedelijden. Maar als dit niet was gebeurd, had ik nooit zoveel zelfliefde en zelfvertrouwen gehad als ik nu heb.”
Dit soort connecties hebben mij juist geleerd om voor mezelf op te komen en te leren hoe ik grenzen moet stellen.
Met andere woorden: het heeft mij een totaal ander mens gemaakt, op een positieve manier.
Rond mijn 17e tot 29e levensjaar had ik meerdere malen een identiteitscrisis.
Ik wist niet meer wie ik was en wat ik wilde bereiken in mijn leven.
Ik wisselde continu van baan, en als ik ergens werkte, was ik na 2 tot 7 maanden volledig gedemotiveerd en uitgekeken.
Ik zat in een sleur.
Ik wílde helemaal niet voor een baas werken.
Ik werd er depressief van en voelde me gevangen in een negen-tot-vijf-baan.
Hoe langer ik ergens werkte, des te ongelukkiger en onvervuld ik me voelde.
Ik ging vaak met tegenzin naar mijn werk, met de gedachte: “Ik zal wel moeten, want ik heb geen keus en de vaste lasten lopen door.”
De laatste keer dat ik voor een baas werkte, een spiritueel platform dat als tussenpersoon fungeerde tussen mij en de klant, werd ik onderbetaald en merkte ik dat mijn energie werd leeggezogen.
Ik werkte als een paard, met 100% inzet, maar al de resultaten gingen naar het bedrijf.
Toen kwam ontslag, omdat ik me had uitgesproken over de werkwijze, het loon en de uitbuiting van mediums die daar plaatsvond.
Ik kon bij de pakken neerzitten (met andere woorden: in een hoekje gaan zitten en zielig doen) , maar dat deed ik niet.
Op dat moment kwam er een stem die tegen me zei (mijn intuïtie): “Dan start je toch je eigen spirituele platform?”
In het begin gingen er allerlei gedachten en twijfels door me heen.
Dat duivelse stemmetje dat zei: “Dat gaat je toch nooit lukken.”
Ik heb niet naar dat stemmetje geluisterd.
Ik heb al mijn plannen uitgevoerd en kijk nu met voldoening en blijdschap terug dat ik de moed had om te doen wat het universum van mij verwachtte.
Lees en begrijp je nu als lezer hoe crisis samenhangt met verandering? verandering met groei en zelfontwikkeling?
Mooi! ❤️
Dat is wat ik wil bereiken: dat je eindelijk gaat begrijpen dat je helemaal niet stilstaat, niet vast zit en helemaal niet de weg kwijt bent.
Je zit gewoon in een fase van je leven waarin je:
– je intuïtie moet volgen,
– niet langer moet blijven hangen in wat je niet dient,
– en actie moet ondernemen naar wat je écht wilt.
Je zit in transformatie.
Vraag jezelf af waar je verandering moet aanbrengen om weer in beweging te komen, en weet dat groei altijd aan de andere kant ligt van angst, twijfel en comfort.
Stel jezelf eens deze vragen:
Die liefdesrelatie die je niet dient en je ongelukkig maakt, maar waar je blijft omdat je denkt niemand beters te kunnen vinden, is het niet gewoon tijd om afscheid te nemen?
Die werkplek die je niet meer leuk of uitdagend vindt, maar waar je blijft omdat je daar al twintig jaar zit, past die nog wel bij jou?
Die vriend(in) of dat familielid dat toxisch is en je aan jezelf laat twijfelen, moet die ook niet gewoon in 2025 blijven?
Die lichamelijke klachten die je hebt, komen die niet doordat je ongezond leeft of te weinig beweegt?
Kijk eens kritisch naar jezelf.
Vaak geeft het universum je een tussenpauze om je leven te herevalueren, zodat je alles onder een vergrootglas kunt nemen.
Laat los wat losgelaten moet worden, want het is vaak juist datgene waar je stevig aan vasthoudt dat je groei en zelfontwikkeling belemmert.
Op het moment dat je naar je ware zelf gaat leven, met andere woorden: wanneer je 100% jezelf durft te zijn, gaan er deuren open die eerst gesloten bleven.
“Dus zoek je naar groei? Dan moet je als rups risico’s nemen, uit je cocon kruipen om een vlinder te worden.”
Raak niet verstijfd en blijf niet in je cocon wachten op betere tijden.
Maak zélf die keuze om eruit te stappen, zodat je verandert, je ontpopt tot een vlinder en kunt gaan vliegen waar je ook maar heen wilt. 🦋
Als je meer te weten wilt komen over jezelf, lees dan mijn ebook “Waarom jij hier op aarde bent” dit ebook kan je net even wakker schudden en jou op het juiste pad brengen!
Vond je deze blogpost mooi en inspirerend?
Maak dan gratis een account aan op mijn website (onder het tabje ‘Mijn account’) en laat een reactie hieronder achter.
